Radix - Volume 42, Issue 2, 2016

Het centraal stellen van waarden in de communicatiestrategie helpt een communicatieafdeling een belangrijke bijdrage te leveren aan de actualisatie van de missie van levensbeschouwelijke organisaties in de netwerksamenleving. Het publiek haakt niet aan op producten of processen, maar op waarden en betekenis. In dit artikel wordt onderzocht of levensbeschouwelijke organisaties op deze manier aan relevantie kunnen winnen. Daarbij wordt aangesloten bij de zoektocht naar relevantie door levensbeschouwelijke organisaties.

In Radix leeft zo nu en dan de vraag op of christelijk geloof er nog toe doet in een seculiere tijd. Cors Visser gaf het startschot met zijn stelling dat ‘gepercipieerde groepsgrootte’ van doorslaggevend belang is voor evangelicalen om zich in te zetten voor de samenleving. Linda van de Kamp bekritiseerde zijn stelling door erop te wijzen dat evangelicalen zich soms helemaal niet tot maatschappelijke inzet geroepen voelen. Tot slot beschouwde Rob Nijhoff ‘gepercipieerde groepsgrootte’ als een voorwaarde, niet als een oorzaak, waaronder maatschappelijke inzet vorm krijgt. Aan de hand van empirisch onderzoek naar Street Pastors in Cardiff, de hoofdstad van Wales, laat dit artikel zien dat christelijk geloof een krachtige motivatie is om tot sociale actie over te gaan. Reflecterend hierop suggereert het artikel dat christelijk geloof ook kan bijdragen aan het formuleren van een kritische tegenstem in een door controle geobsedeerde veiligheidscultuur. Dankbaarheid, durf en daadkracht zijn sleutelbegrippen.

In zijn recente encycliek Laudato Si’ doet de populaire paus Franciscus een dringende oproep aan gelovigen om milieuzorg serieus te nemen. De encycliek kenmerkt zich door een diepgaand engagement met de milieuproblematiek. Dit artikel biedt een kritische bespreking van de encycliek. Allereerst wordt ingegaan op het voorstel van de paus om een antropocentrische benadering tot de natuur te vervangen door een theocentrische benadering – betoogd wordt, dat dit een oneigenlijk antwoord op de milieucrisis is. Ten tweede wordt de oproep van de paus voor een nieuwe globale autoriteit die regels rond onder meer de uitstoot van broeikasgassen moet regelen onder kritiek gesteld. Ten derde betoogt dit artikel dat de kritiek van paus Franciscus op het kapitalistische denken, dat hij als belangrijkste oorzaak van de milieucrisis ziet, onbehulpzaam en zelfs contraproductief is.