Over Beiaarden en Mensuren | Amsterdam University Press Journals Online
2004
Volume 2, Issue 1
  • ISSN: 2772-8072
  • E-ISSN: 2772-8080

Abstract

Abstract

For keyboard instruments with strings or organ pipes, the principle of the Pythagorean curve is in most cases not maintained over the entire size of the instrument. The same applies to carillons. Especially at the treble part of carillons, the diameter of bells is larger than according to the Pythagorean curve. Already in the seventeenth century bell founders made special bell designs for treble bells. In this article we define the different proportions (‘) in the bell profile and we show the scaling in carillons. The Hemony brothers were very meticulous in the design of their bells and carillons. More research using today’s computer mathematics will probably give more information on the designing tools of the Hemony brothers.

Loading

Article metrics loading...

/content/journals/10.5117/BKL2023.1.004.AUGU
2023-05-01
2024-07-21
Loading full text...

Full text loading...

/deliver/fulltext/27728072/2/1/BKL2023.1.004.AUGU.html?itemId=/content/journals/10.5117/BKL2023.1.004.AUGU&mimeType=html&fmt=ahah

References

  1. Aldersey-Williams, H. (2020). Een eeuw van licht, Het leven van Christiaan Huygens. Amsterdam.
    [Google Scholar]
  2. Augustus, L.J.M. (2000). The Carillon as a Concert Instrument, Proceedings of the 12th World Carillon Congress. Springfield, Illinois.
    [Google Scholar]
  3. Badings, H. (1987). Aantekeningen over enige fundamentele elementen in de muziek. Tilburg (overdruk uit Mens en Melodie, 1986).
    [Google Scholar]
  4. Bigelow, A.L. (1961). The Acoustically Balanced Carillon. Princeton University.
    [Google Scholar]
  5. Van Blankenburg, Q. (1739). Elementa Musica. ’s-Gravenhage.
    [Google Scholar]
  6. Eijgenraam, F. (1994). De Zuidertoren klinkt weer als een klok. NRC, 24februari.
    [Google Scholar]
  7. Koninklijke Eijsbouts Klokkengieterij, Bedrijfsarchief (alfabetisch klasssement op plaatsnaam).
  8. Fischer, J.P.A. (1738). Verhandeling van de klokken en het klokkenspel. Utrecht.
    [Google Scholar]
  9. Formesyn, M. en J.Lowyck (red.) (1993)., Klokkenspellen en beiaarden in West-Vlaanderen. Ieper.
    [Google Scholar]
  10. Hubbard, F. (1976). Three Centuries of Harpsichord Making. Harvard University.
    [Google Scholar]
  11. HuybensG. (red.) (1994). Beiaarden en torens in België. Gent.
    [Google Scholar]
  12. Jaatinen, J. en J.Pätynen (2022). Effect of Inharmonicity on Pitch Perception and Subjective Tuning of Piano Tones. The Journal of the Acoustical Society of America152. (https://asa.scitation.org/doi/pdf/10.1121/10.0013572).
    [Google Scholar]
  13. Lambrechts-Douillez, J. (1977). Colloquium. Ruckers klavecimbels en copieën. Universele instrumenten voor de interpretatie van de muziek uit Rubens’ tijd. Antwerpen. Museum Vleeshuis, 30september – 2oktober1977.
    [Google Scholar]
  14. Lehr, A. (1952). A general bell-formula. Acustica, vol. 2.
    [Google Scholar]
  15. Lehr, A. (1959). De klokkengieters François en Pieter Hemony. Asten.
    [Google Scholar]
  16. Lehr, A. (1976). Leerboek der campanologie. Asten.
    [Google Scholar]
  17. Lehr, A. (1980). Een klankanalyse van de 16de-eeuwse Van Wou-klokken in de Domtoren te Utrecht. Asten.
    [Google Scholar]
  18. Lehr, A. (1986). Partial groups in the bell sound, The Journal of the Acoustical Society of America, Vol. 79 no. 6.
    [Google Scholar]
  19. Lehr, A. (1987). Beiaarden en zure regen. Klok en Klepel39, p. 15-18.
    [Google Scholar]
  20. Lehr, A. (1993). Beiaardklepels in het verleden. Asten.
    [Google Scholar]
  21. Lehr, A. (1996). Campanologie. Asten.
    [Google Scholar]
  22. Lehr, A. (2004). Een klokkengieter schrijft zijn opdrachtgever. Asten.
    [Google Scholar]
  23. Lehr, A. (2008). Juriaan Spruijt, Beschrijving van Klokken en Klokken-spellen (Hoorn, circa 1760). Asten.
    [Google Scholar]
  24. Mahrenholz, C. (1975). The calculation of organ pipe scales. Oxford,.
    [Google Scholar]
  25. Mersenne, M. (1636). Harmonicorum instrumentorum Libri IV. Parijs.
    [Google Scholar]
  26. Oosterhof, A.P., en A.Bouman (1971). Orgelbouwkunde. Leiden.
    [Google Scholar]
  27. RaschR. (1986). Christiaan Huygens, Le circle Harmonique, 1691 en Novus Cyclus Harmonicus, 1721. Utrecht.
    [Google Scholar]
  28. Rombouts, L. (2010). Zingend Brons. 500 jaar beiaardmuziek in de Lage Landen en de Nieuwe wereld. Leuven.
    [Google Scholar]
  29. Rombouts, L. (2019). De Vredesbeiaard van de Abdij van Park. Zoektocht naar verloren klank. Averbode.
    [Google Scholar]
  30. Schouten, J.F., en J.’t Hart (1965). De slagtoon van klokken. Nederlands Akoestisch Genootschap, Delft.
    [Google Scholar]
  31. Simpson, A.B. (1895). On Bell Tones. Nash’s Pall Mall Magazine7, p. 183-194.
    [Google Scholar]
  32. Simpson, A.B. (1896). On Bell Tones, Nash’s Pall Mall Magazine10, p. 150-155.
    [Google Scholar]
  33. Vas Nunes, A. (1909). Experimenteel onderzoek van klokken. Amsterdam.
    [Google Scholar]
  34. Wood, A. (1949). De natuurkunde der muziek, Amsterdam.
    [Google Scholar]
http://instance.metastore.ingenta.com/content/journals/10.5117/BKL2023.1.004.AUGU
Loading
/content/journals/10.5117/BKL2023.1.004.AUGU
Loading

Data & Media loading...

This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error