2004
Volume 67, Issue 3
  • ISSN: 2542-6583
  • E-ISSN: 2590-3268

Abstract

Om zowel maatschappelijke als theologische redenen, is de afgelopen decennia in de verzoeningsleer sprake van een verschuiving van de aandacht voor de dader naar het slachtoffer. Terwijl het lijden en sterven van Christus gewoonlijk geïnterpreteerd werden als een daad van God om verzoening tussen hem en de gevallen mens teweeg te brengen, worden ze tegenwoordig vaak geduid als een handeling van God om recht te doen aan de slachtoffers van deze wereld. In dit artikel analyseer ik twee systematisch-theologische voorstellen, van Van de Beek en Van Veluw, waarin het slachtoffer een centrale plaats krijgt in de verzoeningsleer. Ik beargumenteer dat deze niet overtuigend zijn. In plaats daarvan bied ik een alternatief christologisch model, waarin Christus als het ultieme slachtoffer een centrale rol speelt.

Loading

Article metrics loading...

/content/journals/10.5117/NTT2013.67.225.PEEL
2013-08-01
2022-01-22
Loading full text...

Full text loading...

http://instance.metastore.ingenta.com/content/journals/10.5117/NTT2013.67.225.PEEL
Loading
  • Article Type: Research Article
This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error