2004
Volume 32, Issue 1
  • ISSN: 1573-9775
  • E-ISSN: 2352-1236

Abstract

In deze bijdrage wordt aan de hand van een beroemd arrest van de Hoge Raad, bekend onder de naam ‘De onwaardige deelgenoot’, gedemonstreerd hoe de Hoge Raad strategisch te werk gaat bij de motivering van zijn beslissing. Beschreven wordt hoe hij de speelruimte die hij heeft binnen de regels voor het voeren van de discussie in cassatie benut om de beslissing de kant op te sturen die volgens hem wenselijk is. Bij de beschrijving van de discussiestrategie van de Hoge Raad wordt gebruik gemaakt van het concept strategisch manoeuvreren zoals dat ontwikkeld is door Van Eemeren (2010) en Van Eemeren en Houtlosser (2006, 2007). Vastgesteld wordt welke keuzes de Hoge Raad maakt bij de selectie van de argumenten uit het topisch potentieel, hoe hij bij deze keuzes rekening houdt met de verwachtingen van het auditorium van de juridische gemeenschap, en welke presentatietechnieken hij daarbij gebruikt. Deze selectie die de Hoge Raad in zijn argumentatie maakt wordt beschreven als een methodisch ontwerp om binnen de speelruimte die de dialectische taken en de institutionele conventies voor het voeren van de discussie in cassatie bieden de discussie in de door in de door de Hoge Raad gewenste richting te sturen.

Loading

Article metrics loading...

/content/journals/10.5117/TVT2010.1.DE_H368
2010-01-01
2021-10-18
Loading full text...

Full text loading...

http://instance.metastore.ingenta.com/content/journals/10.5117/TVT2010.1.DE_H368
Loading
  • Article Type: Research Article
This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error