2004
Volume 54, Issue 3
  • ISSN: 0165-8204
  • E-ISSN: 2667-1573

Abstract

Abstract

In the period from about 1890 to 1960, there was a widespread belief that a universal language would make an important contribution to both material progress and international understanding. Alongside artificial languages such as Esperanto and national languages such as English and French, for a long time Latin also received serious attention as a potential world language of the future. This article provides an analysis of the discussion held in the Netherlands about the pros and cons of Latin as a modern world language. On the one hand, this analysis shows that due to a unique combination of properties, strong arguments could be made in favour of Latin. On the other hand, both its notorious difficulty and the problems raised by attempts at modernising its archaic vocabulary complicated the candidacy of Latin as a future . The article concludes that underlying the ultimate failure of Latin as a modern world language was a misguided attempt to reinvent Latin as a ‘living’ language. The paradoxical lesson this failure teaches is that it is not the ‘life’, but precisely the ‘death’ of the Latin language that is able to maintain it for contemporary use.

Loading

Article metrics loading...

/content/journals/10.5117/LAM2021.3.005.BOMM
2021-12-01
2021-12-07
Loading full text...

Full text loading...

References

  1. Anoniem. 1931. ‘Het Latijn als hulptaal’, De Tijd. Godsdienstig-staatkundig dagblad, zondag 15februari, donderdag 9april, zondag 19april.
  2. Bijlsma, H. 1927. ‘Wederinvoering van Latijn als wereldtaal’,De Nieuwe Eeuw. Weekblad voor Nederland, donderdag 3februari.
    [Google Scholar]
  3. Bloemendal, J. 2016. Latijn. Cultuurgeschiedenis van een wereldtaal, Amsterdam.
  4. Bolsius, H. 1893. ‘De wetenschappelijke wereldtaal?’,Studiën op godsdienstig, wetenschappelijk en letterkundig gebied. Nieuwe reeks40, 390-395.
    [Google Scholar]
  5. Bolsius, H. 1894. ‘Keuze eener wetenschappelijke wereldtaal?’,Studiën op godsdienstig, wetenschappelijk en letterkundig gebied. Nieuwe reeks41, 161-170.
    [Google Scholar]
  6. Capelle, J. en T.Quigley. 1953. ‘Latin or Babel’, The Classical Journal49, 37-40.
    [Google Scholar]
  7. Damsté, P.H. 1905. ‘Dood Latijn’,Nieuwe Rotterdamsche Courant, Feuilleton, maandag 16 en dinsdag 17januari.
    [Google Scholar]
  8. Damsté, P.H. 1915. Carmina Latina, Leiden.
  9. Damsté, P.H. 1927. Carmina minora, Leiden.
  10. Damsté, P.H. 1940. Carmina minora. Fasciculus secundus, Leiden.
  11. Enk, P.J. 1956a. ‘Quae causa est, cur scientia linguae Latinae nostris temporibus vulgo tantopere imminuta sit quibusque modis augescere possit’, in E.Aubanel (ed.), Premier Congrès International pour le Latin Vivant: Avignon, 3-6 Septembre 1956, Avignon, 116-117.
  12. Enk, P.J. 1956b. ‘Het Latijn als internationale taal’, Algemeen Handelsblad, zaterdag 13oktober.
    [Google Scholar]
  13. Garvía, R. 2015. Esperanto and its Rivals. The struggle for an international language, Philadelphia.
  14. Hartman, J.J. 1919a. ‘De eenheidstaal der geleerden’, Nieuwe Rotterdamsche Courant, Feuilleton, zaterdag 2augustus.
    [Google Scholar]
  15. Hartman, J.J. 1919b. ‘Latijn: eenheidstaal der geleerden’, Nieuwe Rotterdamsche Courant, Feuilleton, woensdag 10september.
    [Google Scholar]
  16. Holland, J. 1893. ‘Nogmaals: Latijn als wereldtaal’,De Tijd. Godsdienstig-staatkundig dagblad, maandag 13november.
    [Google Scholar]
  17. Hollman, P.J. 1892. Quo Tendimus? Studium Historicum, Alkmaar.
  18. Krukowska, S. 2017. Łacina jako środek komunikowania treści związanych z osiągnięciami współczesnej myśli technicznej, Warschau.
  19. Lamers, H. en B.Reitz-Joosse. 2018. ‘Voor anker in drijfzand. De obelisk en de Codex van het Mussolini-Forum’, Lampas51, 375-392.
    [Google Scholar]
  20. Large, A. 1985. The Artificial Language Movement, Oxford en New York.
  21. Lather, R. 2013. ‘Latein als Weltsprache im 20. Jahrhundert. Karl Fleschs Ferocia Latina (1942) und die Münchener Societas Latina’, in S.Tilg en I.Walser (eds), Der neulateinische Roman als Medium seiner Zeit, Tübingen, 229-242.
    [Google Scholar]
  22. Leonhardt, J. 2009. Latein. Geschichte einer Weltsprache, München.
  23. Libert, A. 2004. Artificial Descendants of Latin, München.
  24. Meijer, W. 1919. ‘Eenheidstaal’,Nieuwe Rotterdamsche Courant, donderdag 24 juli.
    [Google Scholar]
  25. Sacré, D. 1988. ‘Le latin vivant. Les périodiques latins’,Les Études Classiques56, 91-104.
    [Google Scholar]
  26. Sacré, D. 1994. ‘Zeitschriften in lateinischer Sprache‘,Der altsprachliche Unterricht 37.5, 72-75.
    [Google Scholar]
  27. Stroh, W. 2001. ‘Lebendiges Latein‘,Der Neue Pauly 15.1, 92-99.
    [Google Scholar]
  28. Stroh, W. 2007. Latein ist tot, es lebe Latein! Kleine Geschichte einer grossen Sprache, Berlijn.
  29. Thomas, P. 1904. Bloemlezing uit Latijnsche Prozaschrijvers van de Middeleeuwen en den nieuweren Tijd. Voor Nederland bewerkt en met stukken van Nederlandsche Latinisten uitgebreid door E. Bessem, Utrecht.
  30. Waquet, F. 2001. Latin or the Empire of a Sign. From the sixteenth to the twentieth centuries, Londen en New York.
http://instance.metastore.ingenta.com/content/journals/10.5117/LAM2021.3.005.BOMM
Loading
This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error