2004
Volume 31, Issue 4
  • ISSN: 0169-2216
  • E-ISSN: 2468-9424

Abstract

‘It’s a marathon, not a sprint.’ We zaten met onze jongste in het medisch circuit en het werd duidelijk dat hij ernstig achterliep in zijn ontwikkeling. Op zoek naar houvast in de zee van informatie op het internet is deze uitspraak me bijgebleven. Inmiddels zijn we een paar jaar verder en is duidelijk dat wij een kind met beperkingen, of beter, een zorgintensief kind hebben. Ook wordt duidelijk hoe waar deze uitspraak is. Waar andere ouders hun leven weer oppakken nu de kinderen naar school gaan, zitten wij thuis nog steeds in de luiers en alles wat bij die fase hoort – en meer. Want het leven met een zorgintensief kind is een marathon, maar met vele tussentijdse sprintjes. Alles is anders en niets gaat vanzelf. Het ‘Oei, ik groei!’-boek kan samen met andere ontwikkelings- en opvoedboeken in de prullenbak. We moeten zelf de gebruiksaanwijzing van ons kind ontdekken. Geen sinecure, want onze zoon begrijpt nog weinig en zijn taal en communicatie zijn beperkt. En het geregel voor vergoedingen en indicaties, het vinden van geschikte opvang en de afspraken met artsen, therapeuten etc. maken dat we er een baan bij hebben.

Loading

Article metrics loading...

/content/journals/10.5117/2015.031.004.411
2015-12-01
2022-01-19
Loading full text...

Full text loading...

http://instance.metastore.ingenta.com/content/journals/10.5117/2015.031.004.411
Loading
This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error