2004
Volume 35, Issue 3
  • ISSN: 0169-2216
  • E-ISSN: 2468-9424

Abstract

Praten tot je erbij neervalt. Dat is volgens sommigen de essentie van het poldermodel. Des te beter wanneer dat praten ook nog uitmondt in een compromis. Is er een beter bewijs voor de vitaliteit van het poldermodel denkbaar dan het pensioenakkoord 2019? Na negen jaar overleg is er eindelijk overeenstemming bereikt tussen de sociale partners en overheid over zowel de AOW als de toekomst van ons pensioenstelsel. Kan het overlegmodel inderdaad effectief antwoord geven op de voorliggende uitdagingen? We praten misschien lang, maar de hamvraag is uiteindelijk of gezamenlijke oplossingen zich gemakkelijk laten vertalen in effectief sociaaleconomisch beleid. Of is het model sleets geworden en ligt de vraag voor of het zich nog kan vernieuwen? In deze epiloog trekken we enkele lijnen vanuit het verleden naar de toekomst.

Loading

Article metrics loading...

/content/journals/10.5117/2019.035.003.011
2019-09-01
2022-05-17
Loading full text...

Full text loading...

http://instance.metastore.ingenta.com/content/journals/10.5117/2019.035.003.011
Loading
This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error