NTT Journal for Theology and the Study of Religion - Volume 76, Issue 4, 2022

De laatantieke paus Gregorius de Grote speelt een belangrijke rol in het discours over de beeldvorming rondom Maria Magdalena in de traditie van het (Westerse) Christendom. In veel, zowel wetenschappelijke als populair-wetenschappelijke, publicaties wordt gesteld dat Gregorius per decreet haar identiteit, met name als op seksueel vlak zondige vrouw, zou hebben vastgelegd. Een centrale bron daarvoor is zijn preek 33 die echter maar weinig geanalyseerd wordt. Tegen de achtergrond van dit discours over deze paus en deze heilige gaat deze bijdrage in een nieuwe analyse van deze preek in op de manier waarop Gregorius met de identiteit van Maria Magdalena omgaat en laat zien dat zowel de opvatting dat hij iets gedecreteerd zou hebben als dat hij Maria’s identiteit primair met zondige seksualiteit in verband brengt onjuist is. Erotiek speelt daarentegen een heel andere, positief geconnoteerde rol in de preek en de in erotische termen beschreven relatie tussen Maria en Jezus is Gregorius’ gehoor, met name ook de mannen erin, tot voorbeeld.

This essay examines lived religion as a valued but complicated aspect of religious heritage constellations. This will be done through analyzing the heritagization process of a religious site comprised of three living monasteries. There, different heritage groups have been involved with managing the area as a heritage site, while the monastics have retained a communal life of prayer. In the heritage perception of the area, the ‘’presence’’ of three ‘’praying communities’’ is seen as distinctive and meaningful characteristic of the area. However, the question is to what extent this vision on presence corresponds with the self-understanding of the religious communities.

As part of NTT JTSR’s series on Key Texts, the present article discusses David Abulafia’s monograph The Great Sea: A Human History of the Mediterranean. It explains Abulafia’s approach to the Mediterranean as a distinctive region in the context of the wider field of Mediterranean studies. The article then explores the potential impact of Abulafia’s specific approach on the study of Judaism and Christianity from the Graeco-Roman period, taking several Jewish and Christian literary texts from the early Roman Empire as case studies. It is suggested that Abulafia’s transmaritime approach to the Mediterranean as a region offers a range of potential research avenues that has not yet been exploited by scholars of ancient Judaism and early Christianity, inviting us to recognise the pivotal role of the Mediterranean Sea in ancient Judaism and early Christianity, both as a topos and as a shaping force.